Gün gelecek övüneceksin,
Bu şehre tepeden bakıp gururlanacaksın.
Yeniden aşık olacaksın.
Seveceksin yani. İnadına diyeceksin mesela!..
Sevmek fedakarlıktır deyip, canını acıta acıta yollarına düşeceksin her sabah.
Kızacaksın, bağırıp çağıracaksın, denizin tuzu daha da artacak hiddetinle…
Sanma ki deniz seni kucaklamaz. Her şeye rağmen bu şehir seni kucaklamaya devam edecektir, Sen sevmeye devam ettikçe…
Sevmekle başlar her şey diyecek, dillerde olmayı onur sayacaksın
Onur ve saygınlık, duruşun ifadesi olduğunu anlatacaksın.
Memleket belleyeceksin yaşadığın bu toprakları.
Şehrin gerçek sahiplerinden daha çok sahip çıkacaksın
Aynı duygularda yatıp kalkacaksın
Arkana bakmadan yol alacaksın, kimin gelip gelmediğine bakmayarak
Ağlayacak, göz yaşların dudaklarının arasında ki boşluktan girip yudumlayacaksın bu şehri
Gün gelecek hesaplaşacaksın kendinle
Yıllar geçecek, seni sen yapan bu şehirle defalarca, binlerce kez kucaklaşacaksın.
Sonra sesin ve rengin yenilenecek, bir anı olarak kalacaksın.
Yazdığın, eleştirdiğin, kızdığın, küfür ettiğin bu şehrin seni büyüten, yücelten kucak olduğunu anlayacaksın
Yeniden sarılmak isteyeceksin, sevdiğini söyleyeceksin, asla vazgeçemem diyeceksin, ayrılamam diyeceksin, sensiz olmaz diyeceksin…
İbadete durduğun dualar kurtarsın isteyeceksin bir zaman sonra…
Ne şehrin sokakları, ne her gün gelip geçtiğin yollar seni artık tanımayacak. Değişen her şey yenilikleriyle seni yutacak. Yok yapacak, hatırlamayacaktır.
Bu şehir sevgiyle bezenmiş, sevgiyle yaşamış, değerleriyle bugünlere gelmiş duygu ve düşüncelerin insanlarıyla bulanmıştır. Bu şehir yalanı, ihaneti, hıyaneti, vefayı ve vefasızları asla unutmaz. Yazlar kışlara, baharlar yazlara dönüşecek… Gün gelecek…
