Münciye
Reklam
Sevcan BAYKAL

Sevcan BAYKAL

Münciye

03 Şubat 2018 - 08:02

İstanbul’dan İlk Antalya’ya geldiğim günlerde tanıdığım insan Münciye Çavuşoğlu’dur. Münciye seneler içerisinde artık dostum değil, canım, kanım, kardeşim olmuş birisidir. Allah herkese benim ve Münciye’nin ki gibi dostluklar, kardeşlikler versin.

Benim Bosna’da olduğum yıllar içerisinde bile ben Münciye’den haber almadığım bir gün bile geçirmedim. Münciye ile konuşmadığım gün benim için hep eksik gündür. Bana yaptıklarını, iyiliklerini, başım sıkıştığında, annem öldüğünde, başıma bin bir türlü işler geldiğinde hep yanımda Münciye vardı. Asla benden vazgeçmedi sevgili arkadaşım.

Münciye çok genç yaşlarda başladığı yöneticilik hayatına hala devam ediyor. Yöneticilik yapmanın getirdiği onlarca olayın ve tecrübenin sonunda karşısındaki kişinin daha a derken, sonrasında b’nin ve c’nin geleceğini de bilir. Adımlarını da buna göre atar. Artık insan sarrafı olmuştur. Benim oğlumun Münciye teyzesidir. Bende onun çocuklarının büyüdüklerini ve yuvadan uçtuklarına tanık oldum. Her ikimizde birbirimizin babaanne olmasını izlerken, yılların getirdiği artık konuşmadan anlaşma dönemine girmiş bulunuyoruz. Benim gözlerimden o gün hüzünlü olduğumu veya keyfimin yerinde olduğunu anlayabilir, ben ise onun misafirlerinin yanında konuşurken sesinin tınısından ne demek istediğini şıp diye anlarım. Eşi Ethem abinin yaptığı tarhana çorbalarına birlikte bayıla bayıla içtik. Yeri geldi, Ethem abinin kıyafetinden, yemeklerine kadar söylendiğimiz oldu. Bazende Ethem abi tarafından çok kötü geri püstkürtüldüğümüz de oldu. En keyifli anlarım Münciye ile geçti. En hüzünlü zamanlarım da onunla geçti. Bazen aileme bile anlatamadıklarım varsa hep o dinlemiştir, onunla paylaşmışımdır. Bu gün size neden Münciye’yi, dostumu, kardeşimi anlatmak istediğimi söyleyeyim size. Geçenlerde bir olaya tanık oldum. Birileri, bir başkası hakkında konuşuyordu. Ben zannettim ki onların ki düşmanlık. Ancak biraz sonra konuşmalarından hakkında konuştuğu kişi ile senelere varan dostlukları varmış. Dostum dediği kişinin arkasından böyle konuşulmaz. Buna ben dostluk diyemem ancak

tanışıklık diyebilirim. Sonra kendi yaşamımdaki Münciye’yi düşündüm. Münciye’nin benim yaşamımdaki yerini, benim Münciye’nin yaşamındaki yerini düşündüm ve Allah’a bir daha dua ettim. Benim böyle bir dostum olduğu ve her zaman yanıbaşımda olduğu için. Buradan sizin huzurlarınızda dostuma, kardeşime, canım, ciğerime bir kez daha teşekkür ediyorum.

Her daim benimle birlikte olduğun ve olacağın için. Ömrün bereketli olsun can dostum.

Canınızı sevin!

YORUMLAR

  • 0 Yorum
Henüz Yorum Eklenmemiştir.İlk yorum yapan siz olun..

Son Yazılar