Günlerdir düşük kalibreli, çapı dar, ama dilinin kemiği olmayan adamların, kendisini dev aynasında görüp, dürüstlük abideleri, son Fetö bükücü’lerine laf yetiştireceğim diye güzel şeyleri es geçtiğimi fark ettim.
Ben bu gün size Kemer Devlet Hastanesine yapılan çok güzel bir bahçeden bahsetmek istiyorum. Kemer Devlet Hastanesi blokları arasında bir küçücük bahçe yapılmış. Etrafı çiçekli ve rengarenk. Güzel oturma alanları filan. İçim açıldı.
Daha önce hastanede yatmadığım için bilmiyordum. Ama iki yıl önce bir operasyon geçirdim ve bir hafta hastanede kalmak zorunda kaldım. Beni tekerlekli sandalye ile kaldığım odadan çıkardıkları zaman yaşadığım mutluluğu anlatamam. Hasta ve hasta yakını psikolojisini o zaman anlamıştım. Başımda bekleyen refekatçim, sabah, öğle ve akşam olmak üzere üç defa aşağı iniyor ve kantinden aldığı çayı dışarıda çiçeklerin, yeşil bitkilerin arasında içmeye çalışıyordu.
Hastaneden çıkardıkları zaman, gözlerim o yeşil bitkilere ve çiçeklere takılıp kalmıştı. Hayat ben olmasam da devam ediyordu ve hiçbir şeyin önemi yoktu. Benim ölümle-yaşam arasındaki o incecik çizgide gidip geldiğim anlarda aslında bu gün çok çok önemli olarak yaşamımızın ortasında olan şeylerin aslında hiç de önemli olmadığını anlıyordum.
Günlerce hastanelerde kalmak zorunda kalan hastalar, yanlarındaki refakatçiler için yapılan kısacık nefes alma bahçesini kim düşünmüşse, kim buna destek vermişse ve kim hayata geçirmişse hepsinin ellerine sağlık.
Buradan kendilerine teşekkür ediyorum.
