Bosna pazarında

Öncelikle çok çok özlediğim pazarına çıktım. Pazarda eski tanıdığım ne kadar pazarcı varsa, bana selam vermeyi ihmal etmediler. Bazıları hiç alışkanlıkları olmamasına rağmen sarıldılar ve bana “Neredesiniz uzun zamandır” diye meraklı meraklı sordular. Ülkeme döndüğümü söylediğimde hem çok şaşırdılar hem de çok üzüldüler.

Bir karı-koca var pazarcı, neredeyse artık beraber yaşlandık diyebilirim. Çünkü 18 yıl önce geldiğimde onlar da gençtiler. Yı4llar var ki, artık çoluk çocuk artık birbirimizi yakından tanır olduk. Bu pazarcı dostlarım beni gördükleri zaman “Ekstra ekstra” diye baş parmaklarını kaldırarak okey işerini verirler. Bu onlar ile benim aramda bir anlaşma gibi. Çünkü ilk gittiğim günlerde bunların kendi yetiştirip pazara getirdikleri sebzeleri gördükçe ben “Organik mi?” diye soruyordum. Onlarda organiği anlamadıkları için “Ekstra ekstra” diye bağırıyorlardı.

Bunca yılın ardından oğlumun büyüdüğünü gördüler, bende onların çocuklarının büyümesini ve evlenerek yuvadan uçmalarını izledim. Hep bir sev ve saygı çerçevesinde. Burada fazla sebze-meyve yetişmiyor. Ancak yetişenlerde muhteşem oluyor.

Yine dolaştım pazarımı keyifli keyifli. Tanıdıklarıma selam vererek, her zaman 1 saate yakın kısa denilebilecek bir sürede pazarımı yapar dönerken, bu sefer tanıdıklarla konuşmadan 3 saate yakın pazarda kalmışım. Eve Bosna beni ben Bosna’yı özlemişim ve biz birimize çok iyi geldik.