Kim kimi yenmiş...

Efendim bugün size iki güzel hatıra ve bir fıkra anlatmak istiyorum.

Herkes kendi payına düşeni alsın.

Kimi seçimle geçinir, kimi geçinenlerce seçilir.

Hayırlı olsun,

GALİP KİM ?

Serik pehlivan yatağıdır. Türk örf ve an’anelerini yaşatır. Yörük kültürü ve yaşayışına örnek bir yerdir. Serik’li bir pehlivan kendisinin ne kadar iyi bir pehlivan olduğunu herkese anlatmak ister.

Kahvehaneye gider, bir masaya oturur. Herkese çay söyler. Etraftan laf atarlar.

Ahmet pehlivan nasıl gidiyor, yakınlarda güreş var mı?

İyi gidiyor. Önümüzdeki hafta Türkiye çapında çok büyük bir güreş müsabakası var. Orada kıyasıya bir mücadele olacak.

Türkiye’nin bütün meşhurları gelecek.

-Eyi Ahmet Efendi de, geçen hafta nettin?

Geçen hafta çok müthiş güreşler oldu. İsmail adında ÇÜRÜK lakaplı bir pehlivan çıktı. Kiminle güreşti ise yendi. Çolak MUSTAFA, Kartal OSMAN, Çengel ALİ, hepsini yendi. Dozer gibi önüne çıkanı yere serdi. Adamı herkes ayakta alkışladı.

Namı ülkenin her yerine yayılmış. Onunla kimse güreşmek istemiyor. Adam önüne geleni deviriyor.

Ben de ilk defa onunla karşılaştım. El ense, tırpan, çengel, kurtkapanı, boyunduruk bütün oyunları denedim.

Adam canavar gibi. Tilki gibi kurnaz, Aslan gibi güçlü. Çok zorlu bir mücadele oldu. Adamı alt etmek çok zordu.

Eee .. Sen ne yaptın?

Arkadaşlar inanmayacaksınız ama ÇÜRÜK bütün pehlivanları yendi. Fakat onu bir tek BEN yıktım.

Hani ne diyordu. Zat-ı Muhterem

Çıkmışsın yenmiş! Çıkmışsın yenmiş! Çıkmışsın yenmiş! Yenmiş de, yenmiş! Yenmiş de, yenmiş!

Evet, siyasette böyledir. Yenmişde yenmiş olur.

Yalancı pehlivanın yıkılışına “Eşekten düşüş” derlermiş. Her seferinde de “Olmadı, baştan güreşelim” dermiş.

DAYI KİM?

Eski mafya babalarından Düzceli Ali amca tövbe etmiş. Ehl-i-sünnet, vel cemaat. Beş vakit namaza başlamış, ibadetlerini aksatmıyordu.

Helali, haramı bilen birisi idi. Mahallemizde, eski gecekondu cami yerine, güzel bir cami yapmaya karar verdik.

Bir dernek kurduk. Başkanlığına Ali amcayı getirdik. Ali amca çok disiplinli, ciddi çalışan birisi.

 

 

Her şeyi, her hareketi hoş görüyordu. Geçmiş günahlarına hep tövbe ederdi.

Bir gün Ali amca birisine, o kadar çok kızmış ki? Eski efeliği tuttu.

Adama ters ters baktı. “Bana bak efendi! Bana dayılanma! Ben üç dayı bilirim. Biri dayım, biri emicem, arkasını döndü ve dayı dayı yürümeye başladı. Üçüncüsünü ise, söylemeyecem. Beni dayılandırma” dedi.

DAYIMIZ KİM ACABA?

AYAKTA KALANLAR,

Temel bir boks müsabakasına gitmiş. Boksörlerden birisi gelmemiş. Koordinatör pürtelâş ne yapacağını düşünürken,

gözü temele ilişir.

Temele derki, “Bu boksör acemi, içi kof. Sen onu birinci rauntta, bir yumrukta indirirsin. Onu yenersen, büyük ödülü alırsın. Yenilirsen de farketmez. Sana 500 gayme vereceğim. Ama inan bana senin gibi atletik, çevik bir adam, iki yumrukta onu devirir, Şampiyon olursun.” der.

Temel kaygılıdır. Ödül büyük. Eşi Fadime de yanındadır. Ona da bir güç gösterisi yapmak ister.

Maç saati gelir. Temel boksörle ringe çıkar. Boksör temeli görür. İlk defa karşılaşmıştır.

Kimdir? Necidir? Bilmemektedir. Temkinli birkaç salvodan sonra,Temel’in boksör olmadığını anlar. Peşpeşe İki kroşede yere indirir. Temel kalkmak ister, ama başı dönmektedir.

Koordinatör temele; “Hadi kalk Temel, az kaldı. Rakibini perişan ettin. O sana tesadüfen vurdu. Kalk, iki yumrukta işini bitireceksin. Az kaldı. Sen büyüksün.” der.

Bu arada Fadime de Temele destek için bağırmaktadır. “Hadi Temel ! Fur ona! Az kaldı. Hadi Temel fur” diye bağırır.

Temel yattığı yerden iniltili bir sesle konuşur. “ Ula uşaklar, furacağım, furacağım da ayakta turamayrum.

Tikine turamayrum da”.

Evet, ayakta duranlar kimlerdir?

Günün neşesi benden.

Kalın sağlıcakla…