O formaya layık olmak ve o formanın neferi olmak, o renkler uğruna gönülden, yürekten destek olmak…
Tribün de başlar her şey!.. Tribünler düğün alayının toplandığı bir yerdir. Gelin gibi süslenmiş, stadyumun tüm beyaz çizgileri gelin tacıdır, gelin beyazlığıdır. Gol sonrası mutluluktur meşin yuvarlağın o beyaz çizgiyi geçtikten sonrası yaşananlar. Herkes birbirine sarılır, sevinci paylaşır… Bir dayanışma ve omuz omuza olma halidir. Biten 90 dakikanın ardından ayrılık vakti geldiğinde misafirini yol eden ev sahibi gibi hisseder insan bir anda kendini. Yolculuk halidir hani. Bir de yola çıkma ve yola koyulma durumu. Bir bakıma o 90 dakika da yaşananlar 90 gün bir arada kalınmış fotoğraf gibi çekip koyar cebimize.
Tribün kardeşliği böyle bir şeydir. Stadyuma girdiğin andan itibaren bulunduğun koltukta maç saatini beklerken elinde avucunda ne varsa paylaşma hazzıdır. Paylaşmanın verdiği mutluluktur tribün kardeşliği
Hatay'ın Serinyol İlçesi Jandarma Komutanlığı'ndaki birliğinde intihar ettiği iddia edilen 5 aylık jandarma er 21 yaşındaki Ufuk Gölbez, memleketi Antalya'da askeri törenle son yolculuğuna uğurlanırken tabutunun üzerinde ki kırmızı-beyazlı forma Tribün kardeşlerini yan yana getirmiştir. Tribün kardeşliğinin maç sonrası devam ettiğinin en güzel örneğidir son yolculuğuna uğurlanışı Ufuk Gölbez’in… Yağmurda, fırtınada tribün de altına sığınılan o güzel duyguların en güzel açığa çıkışıdır kırmızı-beyazlı forma. Karşı evin komşusu misali ya da yan sokağın az ilerisinde ki evin genç delikanlısı gibi hani… Belli ki Ufuk karşı tribünde oturur muş hep. Öyle ya, artık ne yan komşumuzu tanıyoruz, ne yan sokakta oturanı. Tribün kardeşliği bir konuyu daha hatırlattı bizlere. Kaybettiğimiz Anadolu ruhunun elinden tutulması duygusu.
Ufuk’u kırmızı-beyazlı forma giydirilmiş tabutunun sağında, solunda, yanında, bulunan tüm gönül insanları tribün kardeşliğinin erdemliğini, büyüklüğünü ve samimiyetini anlattı bizlere. Tribün kardeşliği böylesine büyük, yüce bir duyguya dönüşüyor Antalya’da…
Ufuk Gölbez’i tribün kardeşliğinin güzelliğinde ebediyete uğurlarken gözyaşlarımız ve acımız içimizde esas duruştadır…
