40 yıllık eniştem

Bu gün size eniştemi anlatmak istiyorum. Eniştem bizim ailenin 2 numaralı damadı oldu.

Ablam, fazlasıyla dominant olduğu için eniştem daha mülayim, uzlaşmacı ve sessiz bir insandır. Ablamı ilk gördüğünde aşık olan eniştem, hemen dünürcüler gönderip istediler ve ablam bu halim selim adamı çok sevdi.

Aktif ve enişteme göre daha baskın karakterdeki ablam, onun bir dediğini iki etmeyen birisini nasıl sevmesin? Ablam ve eniştem adeta girift karakterleri ile birbirlerini tamamlıyorlardı. Aralarındaki aşk, sevgi ve en önemlisi saygıyla bunca yıl devam ediyor.

Eniştem inanılmaz hümanist bir insandır. Çerkez kökenli olduğu için çerkez adetlerini çok iyi bilir, bu nedenle aile içinde de acayip kabul gören bir insandı. Sadece bu değil. Eniştem tahmin edemeyeceğiniz kadar paylaşımcı bir insandır. İstanbul’da yaşarken. Gönen’den gelip te onun evinde kalmayan sülalede bir kişi bile yoktur. Ben yurt dışında olduğum için oğluma yıllarca o ve ablam baktılar. Oğlumun karakterinin oluşmasında eniştemin, sakin ve dingin ruhunu her daim gözlemişimdir.

Eniştemin tutkusu balıktır. Her hafta sonu mutlaka balığa gider. Gidemez se balık alır ve her Pazar onun evinde balık ve salata ziyafeti vardır. Artık o gün kim varsa herkes sofradadır ve eniştem kendi elleriyle yaptığı salatalar ile kızarttığı balıklar sofradadır.

Babam ve annem ile garip bir iletişim şekli vardı. Babam sessiz bir insandır. Eniştem de çok sessizdir. Evde babam ve eniştem birlikte otururlarken, onların sessizce çok konuda anlaştıklarını, mutabık kaldıklarına şahit olmuşumdur. Ya aynı şeyi düşünürler ya da sanki önceden konuşmuş gibi aynı kararları alırlardı. Sevgili anneciğimi çok severdi. Anneciğimin üzerine titrerdi. Bizden fazla telaş eder, onun hastalanmasına tahammül edemezdi. Anneciğim öldüğünde bir erkeğin adeta çığlık çığlığa ağladığını gördü herkes. Yapmacık değil, gerçek gözyaşlarıydı onlar.

Şimdi eniştem yaşlı annesine bakıyor. 2 yıla yakın süredir yaşlı annesini kimselerin eline bırakmadan sevgiyle bakıyor.

İnanmazsınız ama bu bir gerçektir. Ablamın evi Gönen’in içinde. Annesi ise ilçeye yakın bir köyde. Ablamın sağlığı da el vermediği için gidip orada kalamıyor. Yaşlı kadın da biraz da inat ederek köyünden çıkmak istemedi. Eniştem ise zorla onu evine getirmek yerine yani yaşlı anneciğini mutsuz edecek bu kararı almak yerine, kendisi annesinin evine taşındı. Eniştemin kız kardeşleri olmasına rağmen o her sabah erkenden kalkıp annesine diyet çorba yapıyor. Kıyafetlerini yıkayıp, evini temizliyor.

Akşama kadar onun etrafında dönüp duruyor. Haftada bir Gönen’e gelip ablamın ihtiyaçlarını karşılıyor. Ve bunu hiç yüksünmeden, hiç of bile demeden yapıyor.

Denizi çok seviyor. Bu nedenle ısrar ettim ve zorla kabul ettirerek Eniştem ile ablamı Antalya’ya gelmeye ikna ettim. Şimdi bendeler. Babamdan sonra bize yadigar baba olarak kalan eniştem geldiği için çok mutluyum. Çünkü 2 yıldır bu tatili çoktan hak etmişti. Kız kardeşleri dönüşümlü annelerine bakacak. Eniştem 1 hafta bizde kaldıktan sonra İstanbul’a gidecek ve çok özlediği torunları ile bir hafta geçirecek.

Sevgili enişte. Enişte değil bize baba olan bu adamın elleri değil ayaklarının altı bile öpülesi yüce varlık. Bizim için yaptığın bunca fedakarlık ve iyilik için teşekkür ediyorum.