Eminim bunları anlamayacaksınız..
Reklam
Ali Tongülüs

Ali Tongülüs

Eminim bunları anlamayacaksınız..

Yeni bir yılın, yeni umutların, yeni hedeflerin arifesinde bugün siyasetin dışına çıkmak istiyorum..

İçimden geldi..

Ve herkesin anlaması, anladıktan sonra da gereğini yapması için bir “kıssa” anlatacağım sizlere..

Eminim, çok hoşunuza gidecek..

Eminim, hemen hepiniz “evet bu kadar aç gözlü olmamalı, elindekilerin değerini gerçekten bilmeli insan” diyeceksiniz..

Ama..

Yine eminim, bunu hiçbiriniz uygulamayacaksınız..

Öyleyse niye mi anlatıyorum?

Elindekilerle mutlu olabilen biri olarak, “insanoğluna iyi bir şeyi farkettirmenin keyfini yaşamak” için anlatıyorum..

İsterseniz bunu siyasete de adapte edebilirsiniz..

Hele bir okuyun..

Sonrası size kalmış..

İNSAN NE İLE YAŞAR?

Tolstoy’un "İnsan Ne İle Yaşar" adlı kitabında, çiftçi Pahom’un hazin ve ibretlik öyküsü yer alır..

Sıradan, kendi halinde bir çiftçi olan Pahom, “daha zengin bir hayat”ın hayalini kurmaktadır..

Uzak bir yerlerde, cömert bir Reis’in karşılıksız toprak verdiğini duyunca, “daha çok toprak elde etmek için” gidip talebini iletir..

Gerçekten de Reis herkese istediği kadar toprak veren cömert biridir..

Pahom’a, “sabah güneşin doğuşundan batışına kadar katettiğin bütün yerler senin, fakat güneş batmadan yeniden başladığın yere dönmen lazım” der..

Ve ilave eder:

“Yoksa bütün hakkını kaybedersin..”

Pahom güneşin doğuşuyla beraber başlar yürümeye..

Tarlalar, bağlar, bahçeler geçer..

Tam geri dönecekken gördüğü sulak bir araziyi es geçemez..

Şu bağ, bu bahçe derken bakar ki güneşin batmasına az kalmış..

Koşar, koşar, ama takati kesilir..

Halsiz adımlarla yürümeye devam ederken, Pahom’un burnundan kanlar akmaya başlar..

Tam başladığı noktaya yaklaşmışken, yere yığılır ve kalkamaz..

Reis olanları izlemektedir..

Çok kereler şahit olduğu olay yeniden vuku bulmuştur..

Adamlarına bir mezar kazdırır..

Pahom’u bu mezara gömerler..

Reis Pahom’un mezarının başında durur ve şöyle der:

“Bir insana işte bu kadar toprak yeter.."

ASLINDA ZENGİNSİNİZ

Farkında mısınız?

Sürekli olarak “biriktirmek” istiyoruz..

- Yiyemeyeceğimiz kadar erzak..

- Giyemeyeceğimiz kadar kıyafet..

- Kullanamayacağımız kadar eşya..

- Oturamayacağımız kadar ev..

Gözlerimiz midelerimizden, arzularımız ihtiyaçlarımızdan daha büyük..

Tüketmeye de çok meraklıyız..

İnsanoğlu..

Biriktirdiği paranın, eşyanın, malın mülkün yanında zaman tüketir, söz tüketir..

Hatta, benliğini tüketir..

“Sofraya koyabildiğimiz bir bardak çayın, zeytinin, ekmeğe ulaşabilmenin” bir zenginlik olduğunu hiç farkedemez..

“Gören bir gözü, tutan bir eli, yürüyen bir ayağı” satın alamayacağını..

Ve kaybedince de bunlara tekrar sahip olamayacak kadar fakir olduğunu asla anlamak istemez..

“KISSA”DAN HİSSE

Aldığı maaşı yetiremeyenlere..

Modayı takip edemeyenlere..

Evini beğenmeyenlere..

Mekanı dar bulanlara..

Daha çok para için, hesabı daha fazla kabartmak için çırpınanlara..

Diyeceğim o ki;

İhtiraslarımız ve bitip tükenmeyen arzularımız için, “azıcık bir toprağa” ihtiyaç var sadece..

O kadar..

Bu “Kıssa”dan “Hisse”nizi alın artık..

YORUMLAR

  • 0 Yorum
Henüz Yorum Eklenmemiştir.İlk yorum yapan siz olun..

Son Yazılar