Yarın itibariyle geride bırakacak olduğumuz haftaya spor yazılarıyla başladık ya, devam ettirmek gelenekten olsun ve öyle de noktalayalım istedik.
Geçtiğimiz Pazar gecesi Filenin Sultanlarının Amerika Birleşik Devletleri ile müthiş maçını izledim.
Tüylerim diken diken olmuş şekilde.
Heyecandan yerlerimden zıpladım.
2 kez geriye düştükleri maçı önce eşitlediler sonra da 3-2 lehlerine çevirdiler ki yeminle gözlerime inanamadım.
Voleybol Bayan Milli Takımı ile ne kadar onur, gurur duyarsak az.
Ve bundan sonraki maçların neticesi ne olursa olsun bu onurlanmam devam edecektir.
Teşekkürler kızlar.
Bir yazıyla karşılaştım tüm duygularıma tercüman oluvermiş.
İşte şu yazı:
Bu kızlara bir şeyler olmuş, bunlar bizden değil sanki.
Ne iktidara eyvallahları var, ne de gelene gidene.
Önüne geleni silip süpürüyor, ezip büküp atıyor, kimseye ağlama diye tempo tutmuyorlar.
Ne hakemlere bahane buluyorlar ne de sıradan takımları yendiği zaman höykürüyorlar.
Bu kızlara bir şeyler olmuş.
Sanki bunlar bizden değil gibiler. Sanki devrim yapmış bunlar.
Küçümsemiyorlar, bırakın küfürü, el kol hareketi bile yapmıyorlar.
Bu kızlara bir şeyler olmuş.
Bir parmak işareti yapıyorlar, ortalığı hizaya getiriyorlar.
Şımarmıyor, rekor üstüne rekor kırıp sükse bile yapmıyorlar.
Aç susuz Anadolu takımlarını değil, dünyanın devlerini bir bir deviriyorlar, hava bile atmıyorlar.
Tarifeli uçakla gidip geliyorlar, özel uçak bile istemiyorlar.
Yanlarına yaklaşınca birer star değil, komşu kızı gibi ilgileniyorlar.
Ne magazine konu oluyorlar ne de geceleri orda burada kırıştırıyorlar.
Atatürk’ün kızları deyin yeterli, diyorlar.
Sporcu desen bunlar, şampiyon desen bunlar, mütevazı deseniz yine bunlar.
Ne dua ediyorlar, ne fal baktırıyorlar. Çıkıp aslanlar gibi saplıyorlar.
Yok tövbe bunlar bizlerden değil.
Ne sanat çevrelerinde, ne spor ne de siyaset çevrelerinde benzerine rastlanmayan aykırı bunlar.
Kimliğini gösterseler, yan komşumuzun kızı olduğuna şahit bulsalar, vallahi billahi inanmam bu kızlar bizlerden değil.
Şakalaşıyorlar, erik dalı oynuyorlar, çocuk gibi eğleniyorlar ama taşmıyorlar.
Tamam anladık, Santarelli diye bir koçları var İtalyan, ama o mu bunları İtalyan yapmış yoksa bunlar mı onu horona katmış belli değil.
Maçtan maça görüyorsunuz, diziyorlar sıraya rakipleri kaybolup gidiyorlar.
Güzel mi güzeller, özel mi özeller ama ayrıcalıklarını fark bile ettirmiyorlar.
Almanya, Amerika ve bütün dünya bizi kıskanıyor tabii ki.
Hem de öyle şaklaban kıskanması değil, adeta şampiyon kıskançlığı.
Okçumuza, güllecimize verdiğimiz devlet desteği ve ilgisini vermiyor ama bunlar da bana mısın demiyor.
Vallahi bu kızlar bizlerden değil.
Dronlar üretiyoruz diye yaygara yapıp, el altından yapay zeka kızlar üretmişiz de haberimiz yok.
Yoksa uzaydan falan transfer mi etmişiz belli değil.
Çünkü bu kızlar bizlerden değil.
Ne taraftarı provake ediyor, ne malzemeciye tokat atıyorlar.
Rakiplerin seyircileri bile, pet şişe yerine alkış atıyorlar.
Nereye gitse seviliyorlar, saygı görüyorlar.
Sıkı mı, Arap ülkeleri onlara maç teklif etme cesaretinde bulunsun?
İnanın bu kızlar bizlerden değil.
Aşmış bunlar, kilometrelerce ilerlemiş.
Ayna gibi parlıyor, güneş gibi aydınlatıyor ve ülkemizin kadınının çağdaş yüzünü dünyaya sergiliyorlar.
Aşmış bunlar.
Kesinlikle devrim yapmışlar.
Var olun çocuklar.
Bileğiniz bükülmesin, yüzünüz hep gülümsesin.
Alnınızdan öpüyorum sizi.
Teşekkürler Şemsi Gürel. Duygularımıza tercüman olmuşsun ben de affına sığınarak yayayım dedim.
