COOL OLMAK
Reklam
Onur NUGAY

Onur NUGAY

COOL OLMAK

05 Şubat 2020 - 00:01

Geçenlerde arkadaş sen biraz “ Cool “ olsana dedi bana...

Tam ağzıma çatalımı götürüyordum...

Dona kaldım...

Buraya kadar bir şey yoktu...

Yani bana tavsiye verene kadar...

Bu cool olmak kavramını duyardım, ama bana tavsiye edilince her şey başka bir anlama dönüştü...

Modern çağın Cool olmak deyimini araştırdım ben de, biraz da toplumu gözlemledim...

Mesela dedim cool nasıl olunur...?

Ben de Cool olmak istiyorum...

Şimdi bu Cool olmanın davranış şekli şöyleymiş;

Yani böyle burnu büyük, az konuşan, az gülen...

Böyle bir özgüven abidesi olup ta ketumluğa giden bir tavır içinde olup, herkese üstten bakan..

Böyle gereksiz bir kendini beğenmişlikle karışık, hiç konuşmadığınız için sizin çok şey bildiğinizin düşünüldüğü bir tavra bedellenmiş...

Eskilerin tabiri vardır da şimdi burada yazmak hoş olmaz...

Sahi aklıma birden yaşadığım şu olay geldi...

Ben hiç cool olamadım ki...

Bir gün büyük bir konser vereceğiz...

Ulusal anlamda isim yapmış bir sanatçıdan önce benim konserim vardı...

Kocaman bir meydanda, karşımızda binlerce kişi...

Konser öncesi beni aradılar sizi aldıralım diye evden...

Sanatçıların konser alanının arkasında bir kulisi olur, bu bir çadır olur bazen, bazense bir karavan, burada hazırlanır ve sahneye alınırsınız...

Efendim dedim benim ev hemen meydanın dibinde...

Gerek yok...

Ben kendim gelirim dedim...

İki adımlık yol...

Sonra meydana gittim...

Hatta sahne önüne bariyerler konmuş, kendi konserime giremedim bir keresinde....

Güvenlik görevlisine beyfendi açar mısınız kapıyı konserim var dedim...

Kardeşim dedi şurdan dolaşıp geleceksin...

Beyfendi dedim geç kalırım, konserim var...

Oraya kadar gideceğim, aramadan geçeceğim, ben ev yakın diye geliverdim...

Bırakın bu işleri dedi bana...Git dedi şurdan geç...

O anda Allahtan afişim yandı meydanda...

Bakın dedim şu afişteki benim...

Döndü bir afişe baktı sonra bana baktı...

Ama siz dedi kilo almışsınız...

Sonra buyurduk içeriye de vaktinde çıktım sahneye...

Sonra konser bitti...

Aynı yerden tek başıma döndüm evime...

Bazen düşünüyorum ve çok soruyorlar bir de üstüne akıl veriyorlar...

Nasıl diyorlar normal hayatına devam ediyorsun...O sahnede ışıklar altında parlarken, tüm gözler sendeyken, nasıl devam ediyorsun...

Yani bu kadar kişiye şarkılar söylemek, sahnelere çıkmak, sonrasında hiç bir şey olmamış ya da yapmamış gibi normal hayatına devam etmek...

Evet gerçekten de öyle hayatım...

Sahneden indiğim anda benim için herşey orada kalıyor...

Sahnedeki Onurla yaşamaya devam etmiyorum...

Ben sahnedeki Onur’u hiç bilmiyorum ki...

O başka birisi ben başka birisiyim...

Her şey o an yaşanıyor, bir trans haline geçiliyor, sonra bitiyor...

Sahneden indiğim ve kulisten çıkıp adımımı hayatıma attığım an benim için başka bir dünya başlıyor...

Kendi dünyam başlıyor...

Gönül dostlarım var, Akvaryumcu bir arkadaşım var, Kundura boyacısı bir arkadaşım var, onlarla sohbet ediyoruz, kahve içiyoruz, İskelede balıkçı dostlarım var, hepsi birbirinden kıymetli...

Hayatın içinde olmayı seviyorum... İnsanlara dokunmayı seviyorum...

Sahne gömleği ateşten bir gömlek bunu çok iyi biliyorum...

Bana cool olma tavsiyesi veren arkadaşlarımın eline böyle bir şey geçse, kim bilir nasıl ağırdan satarlar kendilerini, bunların coolluklarından yanına yaklaşamazsın bazılarının, ben çok iyi biliyorum..:

Oysa doğada Cool olmak diye bir şey yoktur ki...

Doğanın insana verdiği yetenekler sizi bir çok insanın karşısına çıkarıyor işte...

Siz de doğadan aldığınız sesleri kulaklarınızla duyup bu sesleri yüreğinizden geçirip ses telleriniz sayesinde tekrar doğaya veriyorsunuz hepsi bu...

Siz doğanın bir parçasısınız....

Sürekli bu hal ile, bu egoyla yaşanamaz ki...

Onun hapishanesi hepsinden beter olur...

Bir yere gidemezsiniz, doğal konuşamazsınız, arkadaşınıza şaka yapamazsınız, Ezel şarabını alıp yanına iki kubbes kızartamazsınız, kahkaha atamazsınız, otobüse binemezsiniz, bisiklete binemezsiniz, iskeleden balık tutamazsınız, deliktaştan denize giremezsiniz...Garson dostlarınızla sarılamazsınız...

Plastik bir hayatınız olur....

Yani Cool olmayacağım...

Ben böyle iyiyim...

Yazımı bitirirken;

Size kendi Cooluğunuzda ve cool çevrenizde başarılar diliyorum...

Cool arkadaşlarım benim...

Umarım en Cool siz olursunuz...

YORUMLAR

  • 0 Yorum
Henüz Yorum Eklenmemiştir.İlk yorum yapan siz olun..

Son Yazılar