Sorgulamak
Onur NUGAY

Onur NUGAY

Sorgulamak

11 Ekim 2017 - 09:40

Hiç uzatmadan konuya gireceğim bu sefer, galiba birşeyler geldi içimden, bunu hiç güzel bir girizgaha dönüştürüp bekletmek istemiyorum;

Hayat dediğim şeye biraz daha derinden bakmaya çalışırken bunlar dökülüverdi işte kalemimden;

Bu ne zor bir yoldur, çıkmamalıydık belki de ama biz seçmedik ki hiçbirşeyi;

Sorular sorgulamalar kendimle boğuşmalar, hep bir başkayı hep bir bundan sonrakini düşünmeler, bu nedir kardeşim ,acılar ve acılanmalar, hüsranlar, gözlemler, dünyaya ve hayata neden geldiğini sorgulamalar...

Sen de çok kafaya takıyorsun dediklerinde yapayalnız hissetmeler, yağmurdan ve ıslanmaktan korkarken kendini denizin kucağına bırakmalar, bitmeyen masa sohbetleri ,doğan günü gecenin hemen ardından karşılamalar, toplum kurallarına uyum sağlamaya çalışırken daralmalar kendinden soğumalar...

İçindeki özü ararken kendinle çelişmeler, kendini birşey sanarken kendinden utanmalar, kabına sığamamalar, bu böyle olmamalı deyip ayakta kalmaya çalışmalar, binlerce dedikodu arasında hayır hayat bu değil demeler, yargılamalar yaparken ben kimin ki yargıladım demeler, garip bir zehir gibi vücudu kaskatı kesen zamanlardan geçmeler ve hala kendini bitmeyecek olan eksiklikte hissetmeler...

Beşerken şaşırmalar, şaşarken beşere varmalar...

Kayıplar, en sevdiklerini bir daha görememeler...

Hiç ummadığın insanlarla ummadığın zaman ummayacağın yerde karşılaşmalar...

Planlar yapmalar, hiç bir zaman tutmadığını görünce plansızlığa karışmalar.

Bitmeyecek sandığımız hep sarıldığımız kalabalıklar ve sonrasında yalnızlıktan duyulan o garip ama tarifsiz haz...

İçinde kıpır kıpır oynayan çocuğun seni dürtmesiyle çıkılan yollar ama bir yandan artık büyüdün sen diyen iç sesi susturamamalar...

Yav bir gün yok olacaksın işte, nedir bu telaş deyip tembelliğe alışmalar, kimseye kalmayan bir dünya içerisinde rütbesizliğin rütbesini sorgulamalar...

Sevmeler çok sevmeler...

Resmin bütününü görmeye çalıştıkça, içindeki sevginin herkese karşı giderek büyümesi...

Herkesi sevebilmenin bedelini sana sevgisizlikle ödeten türdaşlar...

Akıp giden zamanın taaa ötesine geçip ordan şimdiki zamana bakmalar...

Durduramadığım bir su...

Engellediğim ta kendim...

Bilmediğim kendim...

Bana hayat deseler hiç bir fikrim yok bilmiyorum derim...

Bu yazı 66 defa okunmuştur .

YORUMLAR

  • 0 Yorum
Henüz Yorum Eklenmemiştir.İlk yorum yapan siz olun..

Son Yazılar